εκκλησίες του χωριού

απο τις μαθήτριες Δαμιανίδου Ελένη και Πάϊα Τζενσίλα
Πραγματικό στολίδι της Πατρίδας είναι οι τρεις εκκλησίες της.

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που ήδη υπήρχε στο χωριό όταν έφτασαν εδώ οι παππούδες μας, προσδιορίζεται ότι χτίστηκε στα τέλη του 18^ου αιώνα.

Ο άγιος αυτός χώρος αποτέλεσε την πρώτη ανακούφιση, χαρά και ελπίδα για τους προγόνους μας που αντίκρισαν μια εκκλησία ολόιδια μ’ αυτήν που άφησαν φεύγοντας κυνηγημένοι από τον Πόντο.

Σ’ αυτό το χώρο παρακολούθησαν τα πρώτα μαθήματα τα παιδιά του χωριού, αμέσως μετά την εγκατάσταση στη «νέα Πατρίδα» και μέχρι να χτιστεί το σχολείο.

Εδώ «αναπαύτηκαν» οι πρώτοι παππούδες μας. Επίσης στο χώρο αυτό φυλάγονται πολλά ιερά κειμήλια και εικόνες που έφεραν οι πρόγονοί μας απ’ την εκκλησία της Υπαπαντής στο Ταχταγράν ( το χωριό τους στο Καρς Καυκάσου ).

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε σε θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας, η ιστορία της οποίας χάνεται στους αιώνες. Η ψυχή όλης της εκστρατείας για τις ανασκαφές του ναού που έγιναν το έτος 1954, ήταν η γερόντισσα Πουρσανίδου Χαρίκλεια που με εράνους και θυσίες κατάφερε να στήσει το ναό.

Δίπλα στο ναό υπάρχει η πηγή του Αγίου Νικολάου όπου βγαίνει αγίασμα. Θεωρείται θαυματουργός ο Άγιος Νικόλαος και κάθε χρόνο δέχεται εκατοντάδες προσκυνητές οι οποίοι έρχονται να ζητήσουν τη βοήθεια και τη  χάρη Του. Μπορούν δε να φιλοξενηθούν στους ξενώνες που υπάρχουν.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ: Η εκκλησία που ήταν όνειρο ζωής, χρέος τιμής, υπόσχεση των παιδιών στους γονιούς τους. ( Των παιδιών που σήμερα είναι γέροι και οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν είναι στη ζωή ). Το χτίσιμο της εκκλησίας «Τη Παναϊας» που μια μέρα χαράς είχαν τάξει στους γονιούς τους. Για να τους θυμίζει την εκκλησία που είχαν στην Πατρίδα τους.

Πιστοί πάντα στο λόγο των πατεράδων τους, που δεν του αρνήθηκαν και δεν τους πρόδωσαν, οι λίγοι γέροντες που απόμειναν κατάφεραν το 1991 να θεμελιώσουν τον ιερό ναό της Υπαπαντής του Κυρίου ( η εκκλησία τη Παναϊας ) και να εκπληρώσουν έτσι το όνειρο – χρέος που τους βάραινε τόσα χρόνια. Με πρωτοβουλία των γερόντων Κρεμλίδη Σάββα και Ορφανίδη Βασιλείου αλλά και τη βοήθεια όλων των Πατριδιωτών, η «Υπαπαντή» φαίνεται σήμερα πραγματικό στολίδι σχεδόν απ’ όλα τα σημεία της Πατρίδας.

Χρέος δικό μας σήμερα και συνέχιση της υπόσχεσης στους παππούδες και προπαππούδες μας είναι η αποπεράτωση του ναού σαν ελάχιστο δείγμα φόρου τιμής απέναντι στους άξιους προγόνους μας.

η εκκλησία της Υπαπαντής